David Bowie dankjewel

Leestijd: ongeveer 2 minuten

David Bowie

Maandagochtend, ik pak mjin hardloopschoenen uit de kast om mijn ochtendronde te gaan maken. Terloops scroll ik door een nieuwsapp op mijn telefoon, waar ik de titel drie keer moet lezen voordat ik besef dat het geen grap is.

Bowie is dood.

Het raakt me meer dan ik verwacht, en de vijftien kilometer die volgen tussen de grauwe, donkere Amsterdamse kantoren worden gekleurd door zijn best-of verzameling op mijn telefoon. Het lopen maakt ruimte in mijn hoofd vrij, en ik probeer te begrijpen waarom hij voor mij een voorbeeld is. Een rood licht verschijnt, en terwijl ik sta te wachten hoor ik Ziggy zichzelf dood verklaren:

Making love with his ego Ziggy sucked up into his mind
Like a leper messiah
When the kids had killed the man I had to break up the band.

Rechts van me zie ik in een groot kantoorgebouw vier mannen in exact dezelfde blauwe pakken druk doen rondom een computer, en ineens begrijp ik het: Bowie is de personificatie van de existentialistische levenswijze. Bowie was zijn eigen God.

Sartre en z’n bierglas

Jean-Paul Sartre schreef dat de existentie van de mens voor zijn essentie komt. Dit betekent dat de mens – in tegenstelling tot een bierglas – bij zijn geboorte geen vooropgezette functie of doel heeft meegekregen.

De mens is gedoemd tot vrijheid: de vrijheid om betekenis in het leven te scheppen zonder een van te voren opgesteld plan de campagne – gedoemd door de angstige realisatie dat nadat we in het leven zijn geworpen volledig verantwoordelijk zijn voor de manier waarop we deze betekenis geven. We zijn gedwongen om onze eigen God te worden.

Veel filosofen zeggen ook dat mensen in wezen angstig zijn voor deze keuzevrijheid. Liever kiest de mens voor een ‘kant en klare’ rol binnen onze maatschappij. Gewoon doen wat je gevraagd wordt.

Terug naar Bowie

Voor mij zit de kracht van Bowie’s artistieke talent in zijn zelfscheppende rol. Hij had de moed om – zelfs op het podium – zijn succesvolle alter ego’s op te geven en telkens een nieuwe identiteit te creëren. Een voorbeeld voor iedereen die zich teveel blijft vasthouden aan de bestaande rollen in hun leven, ook als je er alleen maar ongelukkig van wordt.

Ooit moeten we sterven, slechts weinigen hebben echter de kracht om meerdere malen geboren te worden. Bowie kon het.

See you in the sky, Starman.

Meer:

Bowie stierf spectaculair. Drie dagen voor z’n dood kwam er een video online, die uiteindelijk meer waar bleek dan iemand wist:

Roep maar raak!

Momentje...